4 JANUARI 2016


Het nieuwe jaar ligt op de mat. We doen niet meer aan goede voornemens, heb ik uit verschillende bronnen opgepikt, dat is niet cool. We weten dat die ook meestal niet zolang meegaan - ik zeg zelf vaak: een GOED voornemen heeft over het algemeen de houdbaarheid van een pak gepasteuriseerde melk. Toch koop ik elke week melk, en toch helpen voornemens soms als nuttige bakens op een vaarweg. Met enige regelmaat kun je daarmee toetsen of je in je leven nog enigzins binnen de vaargeul gebleven bent.

Het afgelopen jaar was voor mij, en ook voor veel anderen, een woelig en verwarrend jaar. Het is een tijd die mij uitdaagt om me te bezinnen op wat 'goed' doen is. Enkele weken geleden is ons tweede kleinkind geboren. Ik merk dat ik me nog vaker dan voorheen afvraag welke bijdrage ik lever aan een leefbare toekomst voor de mensen die na ons komen. De technologische en medische vooruitgang gaat razendsnel - het is nauwelijks bij te benen hoe snel de ontwikkelingen in bijvoorbeelde de robotica, genetica en informatica gaan. De ethische vraagstukken die daarbij komen kijken, daar hebben we tijd niet voor. Ik geniet van het optimisme van de jonge mensen die ik spreek en hoor. De al wat ouder wordende man in mij maakt zich natuurlijk ook zorgen, en denkt aan het sprookje van de tovenaarsleerling. Over welke krachten hebben we beschikking, en kunnen we het rentmeesterschap daarover al wel aan? Zijn we al in staat om over onszelf en 'ons soort mensen' heen te kijken om oplossingen te vinden waarin plaats is voor ieder mens op deze aarde? Duidelijk dat dit een traag en moeizaam proces is. Dat in eerste instantie begint bij jezelf en met echt luisteren naar de ander, door je oordeel uit te stellen. In tweede instantie door je nek uit te durven steken en te doen wat door jou gedaan kan worden. Dat kan klein zijn, of heel groot, dat kan heel eenvoudig zijn, of ongelooflijk bijzonder. Het is voor mij duidelijk dat niets meer vanzelfsprekend is. Lastig maar ook uitdagend, spannend. Een avontuur dus!

Voor mijzelf heb ik een eenvoudig concept bedacht:

Waarderen.

Ik heb ontdekt dat wanneer je iets of iemand kunt waarderen, dat daar enorm veel energie door vrij komt. Waarderen betekent ook 'begroeten'. Er is altijd, in alles wat gebeurt, de mogelijkheid te vinden om er iets in te waarderen. Er is in ieder mens, hoe anders, hoe 'slecht' die ook in jouw ogen is, iets te vinden om te kunnen waarderen. En in mijn - natuurlijk naieve - mening, helpt dat om iets goeds in de ander op te lichten, aan te spreken.

Ik weet niet of het helpt, of het waar is. Maar het lijkt me de moeite waard om uit te proberen, dit jaar. Zien of het wat oplevert.

Doe jij mee? Maken we er met z'n allen

een WAARDEVOL 2016  van!   


 










november 2013

 

Some thoughts on leadership

One of the most obvious aspects of strong leaders is that they apparently have a strong belief that what they are doing is ‘the right thing’. You could call this a strong display of self-confidence. This is in my opinion the main reason that they are accepted and even welcomed as a leader. We want our leaders to wash away our doubt and uncertainty. We want them to dare to take decisions, to point where to go, and to make it happen. Often the word ‘vision’ is used. They can see clearly what ‘there’ is, that it is worthwhile and they believe it is absolutely possible to get there – as long as we, the followers, are prepared not to question, not to doubt, not to drift off. Basically, if we listen and obey – it will come down right. In my opinion this confidence, this strong belief is what makes the leader convincing and is the main reason we lend them our power and authority.

As we all know of course, this absolute certainty, this strong belief in certain values, goals, in how it should be, carries a big risk. We all have seen numerous leaders fully convinced of wrong or very damaging views and objectives. We can detect this tendency towards fundamentalism in religion, politics, science, economics, and even in areas as fuzzy as parenting, love or arts. And we can see where this fundamentalism brings us: war, sorrow, and destruction. Pointless. I think it is fair to conclude this should not be the outcome of good leadership. So the question is how to maintain the necessary need for a confident leader while the leader should also be open to doubt, open to other ways of looking at the world, open to multiple ‘truths’. To bring him back from the brink of fundamentalism and dictatorship.

One other fundamental problem with leadership is the perverting result of augmenting power. It looks like the experience of people doing what you want has a blurring effect on self-reflection; one seems to get imperceptibly blinded to self-criticism by the admiration of followers. Rebels and critics will in the end be ignored or even killed off. So the strong belief of the leader that he is ‘right’ will be amplified and the ability to seek advice and be careful with important decisions and accompanying risks seems to fade away gradually. But unfortunately this lack of connection to uncertainty gives the leader exactly the charisma of a strong, straightforward and decisive person; characteristics we are tend to attribute to good leaders.

 So what to do with this in leadership development? Where is the turning point and how can we help our leaders to balance between self-confidence and responsiveness to other people? How can we provide them feedback in time before they are forever caught in narcissism? My idea is to start right at the beginning; the followers are the ones who blind the leaders. So it all begins with parenting, social values and education. The main challenge in leadership for the next decades is in connecting, building bridges and respect different needs, views and interests. To succeed in this we need a new type of leadership, not the power-type or the decisive strong male, but more a listening and open style. We need wisdom and brains instead of muscles and hormones. We cannot any longer afford to let us de guided only by animal instinct. The followers are to give the leader their power. They choose their leader. So they should be the wiser. So to find the right leaders, we have to start with the ones who create them. If we succeed in that, we might have a chance to bring this planet to flourish.

 

Jim van der Zanden 







Januari 2012

“Zal ik uw wenkbrauwen ook even doen?” vraagt de jonge kapster aan me, nadat ik me al verbaasd had over de hoeveelheid zilvergrijze haartjes die ik op het glanzende nylon zag neerdalen tijdens deze hoognodige nieuwjaarsactie. Het is 5 januari, de vrije dagen zijn voorbij en het is hoog tijd om het normale leven te hervatten. 2012 is nu echt begonnen. De eerste confrontatie met het onontkoombaar verstrijken van de tijd is een feit: ik word grijs! Mijn dochter had mij dat onlangs al grinnikend toegefluisterd, maar nog niet gezegd over mijn wenkbrauwen. Ik moet denken aan mijn schoonvader met zijn indrukwekkende wenkbrauwen en zijn levenslust, nog altijd op zijn 86e. Wenkbrauwen, inderdaad die gaan dus ook harder groeien, net als, wat was het ook al weer, je neus, je oren?? We zullen het in de gaten houden. Liever schreef ik hier natuurlijk: ik word wijs! Want dat is toch het meest aantrekkelijke aan ouder worden, lijkt me. Maar die conclusie durf ik (nog) niet te trekken. Domme dingen doen, soms impulsief zijn, het heeft ook charme, het hart is jong. Als je geen fouten durft te maken dan blijft alles zoals het was en leer je niets nieuws.

Januari 2012. Het stormt en regent, water stijgt, de dijken zijn verzadigd, dreigen te breken, dorpen worden geëvacueerd, het consumentenvertrouwen was nog nooit zo laag. Berichten over ontslagen hier en bezuiniging daar. Iedereen roept dat het een moeilijk en zwaar jaar gaat worden. Als je niet oppast wordt je zo meegezogen in die draaikolk naar beneden. Zet niet meer dan 100.000 euro op een bank want hij kan omvallen. (Dit lijkt me wel een beetje luxeprobleem, toch?) Koop geen ander huis want je raakt je oude huis niet kwijt. We kennen allemaal wel enkele mensen die nu ‘op dubbele lasten zitten’ en daar hoofdpijn van krijgen. We hebben zoveel bereikt dat we nu alleen nog maar bang kunnen zijn om te verliezen. Waardoor we bevriezen. Blijf zitten waar je zit en verroer je niet. Dus ons economisch verkeer loopt vast. Totdat de eerste durfal de sprong neemt, risico neemt  en gaat investeren. Wonderlijke tijd. We hebben nog veel te leren.

Wat is wijsheid? Weten dat alles komt en gaat. Verantwoordelijkheid nemen voor je leven en niet de ander daar de schuld van geven. Ik ben nog altijd dol op dit citaat (dat voor zover ik weet aan Churchill toegeschreven wordt):

“There is no such thing as bad weather; only inappropriate clothing.”


We weten iets over het weer: onstuimig, harde wind en regen, soms hagel. Niet erg koud voor de tijd van het jaar. Soms even felle zon. Wat voor mentale kleding hebben we dit jaar nodig?

1: Accepteer het Weer

De instelling dat het is zoals het is; stoppen met roepen dat het niet zo zou moeten zijn of dat die of die er de schuld van is.

2:Tel je Zegeningen

Zet de feiten op een rijtje en laat je niet leiden door negatief sentiment of blind vertrouwen. Wat heb ik nodig om een goed en zinvol leven te leiden.

3: Durf om Hulp te vragen

Besef dat je het wel zelf, maar niet alleen hoeft te doen

4:Improviseer en vind uit wat werkt.

Het leven verandert, spelregels veranderen, jij moet ook veranderen. Probeer dus nieuwe zaken uit, durf fouten te maken, het is de enige manier waarop je creatief kunt worden. Zoek nieuwe oplossingen, die zijn er altijd.

2012 Het wordt vast een interessant jaar! We worden zeker weer wat grijzer en hopelijk ook iets wijzer.

                                                    Reageren?

 

terug